Ubrania dla psów

Najnowsze ubranka dla psów. Odzież dla psów

Ubrania dla psów

Miłośnicy małych psów doskonale wiedzą, że zbliżająca się jesień to ostatnie dni w których mogą kupić ciepłe ubranka dla swoich pociech. Wprawdzie taki zakup nie jest wymogiem, lecz jedynie wskazówką jednak większość z nas stosuje się do niej. Dlaczego powinniśmy ubierać psa w zimie ?
Otóż odpowiedź jest bardzo prosta. Pewnie nie raz zauważyliście wyprowadzając w zimie swojego czworonoga na spacer jak trzęsie się i nie chce zrobić ani jednego kroku na przód – po prostu jest mu bardzo zimno. W takich warunkach Wasz pies nawet przez pięć minut nie będzie chciał przebywać na mrozie , nie mówiąc nawet o załatwieniu swoich potrzeb fizjologicznych które z ogromną chęcią zrobi zaraz po wejściu do naszego ciepłego mieszkania. Zakładając psu wygodne i ciepłe ubranko zarówno dbamy o jego zdrowie jak i o jego kondycję fizyczną bowiem nasz piesek może przebywać na dworze nawet trzydzieści minut przy temperaturze poniżej piętnastu stopni Celsjusza. Taki ciuszek wcale nie jest drogi, bowiem dla przykładu nieprzemakalny kombinezon dla psa kosztuje w granicach 70-80 PLN co sami przyznacie jest znikoma kwotą w stosunku do tego gdybyśmy musieli odwiedzić lekarza weterynarii jeżeli nasz piesio by się przeziębił.  Oczywiście oprócz swoich walorów praktycznych taki ciuszek bardzo ładnie się prezentuje na naszym piesku co zawsze wzbudza spore zainteresowanie wśród przechodniów.
Jeszcze kilka lat temu ubierając psa w ubranko mogliśmy się spotkać z lekkimi drwinami przechodniów w stosunku do naszego ubranego psa, jednak obecnie większość osób która nigdy nie była w posiadaniu małego czworonoga jest na tyle uświadomiona że bierze to jako naturalną rzecz bez której nie może obejść się pies podczas mroźnej zimy.
Poniżej przedstawiamy Państwu piękny kombinezon dla psa marki York Design

kombinezon dla psa

Przyuczanie szczeniaka do czystości

Naukę powinno się zacząć, gdy tylko szczeniak pojawi się w domu. Ponieważ będzie on załatwiał swoje potrzeby często, na pewno zdarzy się kilka “wypadków” zanim się nauczy. Ale nie wolno go karać, gdy załatwi się w złym miejscu – mogłoby to spowodować oddawanie moczu ze strachu . Sukces zależy od naszej umiejętności przewidywania naturalnych odruchów, najczęściej po wysiłku, obudzeniu lub jedzeniu. Niektóre psy najpierw krążą i obwąchują podłogę. Przede wszystkim musimy się zdecydować, czy uczymy naszego szczeniaka załatwiania się na gazetę w domu czy też w ogrodzie.
NAUKA NA GAZECIE
Jeśli mieszkamy w budynku wielorodzinnym, w domu jednorodzinnym wielopiętrowym lub nie ma nas przez większą część dnia, la kie szkolenie jest najodpowiedniejsze. Mamy nauczyć szczeniaka  Nauka załatwiania się poza domem Jeżeli większość czasu spędzamy w domu, a wyjście na dwór jest łatwe, to jest najprostsza metoda.
Trzeba wyprowadzać szczenię na zewnątrz, gdy tylko się obudzi, po każdym posiłku, po każdej aktywnej zabawie i jeśli nie wypróżniało się przez dłuższy czas, lub jeśli zauważymy sygnały, że ma zamiar to zrobić. Zamiast wynosić szczeniaka, pozwólmy mu raczej pójść z nami, ponieważ w ten sposób pozna drogę i nauczy się podchodzić do drzwi, gdy będzie chciał wyjść.

Osłony i kraty

W większości przypadków najlepiej, jeśli psy podróżują za kratą lub osłoną. Zapewniają one zwierzęciu własne terytorium, na którym mogą się wygodnie usadowić, a nas chronią przed kłopotami, które mogłyby sprawić niesforne czworonogi.
Są różne rodzaje i rozmiary osłon: od leciutkich, regulowanych wersji (dla małych ras i większych posłusznych psów), do cięższych modeli, które można zamocować do karoserii samochodu.
Zamiast osłon przymocowanych do karoserii można użyć klatki, którą umieszcza się z tyłu. Taka “ruchoma klatka” jest pożyteczna zwłaszcza dla psów prezentowanych na wystawach. Można je tam umieścić, gdy są już przygotowane do pokazu, a samochód bezpiecznie otworzyć i wietrzyć.

Osłony na okna
Innym pożytecznym dodatkiem do samochodu jest ruchoma kratka pasująca wielkością do okna, które można otworzyć dla lepszej wentylacji nie ryzykując, że pies wyskoczy. Nie może być jednak jedynym zabezpieczeniem, gdy zostawiamy psa w aucie w upalny dzień.

Osłony i kraty

W większości przypadków najlepiej, jeśli psy podróżują za kratą lub osłoną. Zapewniają one zwierzęciu własne terytorium, na którym mogą się wygodnie usadowić, a nas chronią przed kłopotami, które mogłyby sprawić niesforne czworonogi.

Są różne rodzaje i rozmiary osłon: od leciutkich, regulowanych wersji (dla małych ras i większych posłusznych psów), do cięższych modeli, które można zamocować do karoserii samochodu.

Zamiast osłon przymocowanych do karoserii można użyć klatki, którą umieszcza się z tyłu. Taka “ruchoma klatka” jest pożyteczna zwłaszcza dla psów prezentowanych na wystawach. Można je tam umieścić, gdy są już przygotowane do pokazu, a samochód bezpiecznie otworzyć i wietrzyć. Osłony na okna

Innym pożytecznym dodatkiem do samochodu jest ruchoma kratka pasująca wielkością do okna, które można otworzyć dla lepszej wentylacji nie ryzykując, że pies wyskoczy. Nie może być jednak jedynym

zabezpieczeniem, gdy zostawiamy psa w aucie w upalny dzień.

Podróżowanie samochodem z psem

Niektóre psy łatwo przyzwyczajają się do samochodów, ale niektóre chorują po kilkuset metrach jazdy, a inne zaczynają skakać, szczekać i wyć zaraz po wejściu do pojazdu.
Od małego szczeniaka psa należy przyzwyczajać do podróży samochodem. Jeśli nie lubi jazdy, trzeba stopniowo przedłużać podróże. Pozwólmy szczeniakowi obejrzeć stojący pojazd, aby przekonał się, że nie ma się czego bać. Weźmy go na krótkie zakupy i zostawmy z kimś w samochodzie. Musimy też wziąć ze sobą trochę papieru i upewnić się, czy szczeniak ma pusty żołądek. Gdy przeszedł już wszystkie szczepienia ochronne, można go zabierać na krótkie przejażdżki zakończone spacerem, aby samochód kojarzył mu się z miłymi przeżyciami, a nie tylko z wizytami u lekarza.
Środki uspokajające Nie są na ogół wskazane. Większość z nich zakłóca regulację termiczną psa i jeśli zostawi się go w gorącym samochodzie, może doznać udaru cieplnego. Jednak psy, które cierpią na chorobę lokomocyjną mogą potrzebować tabletek na długie wycieczki; trzeba wtedy zasięgnąć rady lekarza.

Podróżowanie z psem

Nasz ulubieniec musi czasem podróżować – na wystawę psów, do nowego domu lub po prostu do lekarza. Dla większości czworonogów jest to duża przyjemność, bardzo zadowolone usiądą na tylnym siedzeniu za osłoną lub obok pasażera, trzymane przez niego na smyczy. Niektóre małe psy będą się jednak czuły lepiej w koszu do podróży.
Pojemniki do podróży
Można dostać kosze dla psów każdej wielkości, ale na ogół używa się ich dla małych czworonogów, a dla dużych tylko w czasie podróży samolotem lub koleją.
Kartonowe pojemniki są nietrwałe i łatwo się brudzą, ale mogą być używane do zabierania psa na szczepienia. Zawsze można użyć zwykłego pudła zamiast drogiego pojemnika z włókna szklanego lub wikliny, jeśli pies wyrośnie z poprzedniego. Przewożenie małych szczeniąt Może się zdarzyć, że trzeba będzie zabrać do lekarza wszystkie szczeniaki z miotu, np. gdy suka miała cesarskie cięcie lub wszystkim małym trzeba przyciąć ogony. Dużo wygodniej jest przewozić małe samochodem, gdy są w pudełku. Można zostawić w aucie to szczenię, którego lekarz nie musi oglądać w czasie wizyty. Wielkie pudełka, używane do przewozu, muszą chronić przed przeciągami – szczenięta nie mają rozwiniętego mechanizmu regulacji cieplnej . Należy uszczelnić pudełko i włożyć do niego owiniętą butelkę z gorącą wodą.

Zabawa z psem

Zabawa jest niezwykle ważnym elementem w rozwoju szczeniąt. Ponieważ nie zawsze możemy bawić się ze szczeniakiem, trzeba go nauczyć bawić się w pojedynkę. Odpowiednie zabawki powstrzymują go od gryzienia nas i naszych kapci. Jest wiele takich zabawek i starsze psy też je lubią. Szczenięta uwielbiają skórzane gryzaczki, które przynoszą ulgę w czasie ząbkowania. Które zabawki są bezpieczne? To, która zabawka jest bezpieczna zależy
od wielkości psa. Wszystkie psy bardzo lubią piłki, ale nie wolno dawać im małych piłek. Wielkość piłki tenisowej jest raczej bezpieczna; mniejsze mogłyby utknąć w gardle i spowodować uduszenie. Najbezpieczniejsze są te do gry w piłkę ręczną lub nożną. Sztuczne kości nadają się dla większości szczeniąt i dorosłych psów dużych ras, a piszczące zabawki dają wszystkim psom dużo radości (jeśli my zniesiemy ten hałas).
Zabawki na pewno będą gryzione i drapane, więc przy zakupie trzeba pamiętać, żeby:

  • Były nietoksyczne.
  • Nie miały części, które mogłyby zostać odgryzione i połknięte.
  • Nie miały ostrych kantów.
  • Nie były na tyle małe, aby pies mógł je połknąć w całości.
  • Uważać na małe piłki i małe zabawki z tworzywa sztucznego dla dzieci.

Duży miinsterlander

Duży miinsterlander  wysokość – 65 cm
Pochodzenie: Pies ten wywodził się niegdyś od niemieckiego wyżła długowłosego pochodzącego od średniowiecznego płochacza długowłosego jako pewnego rodzaju odmiana umaszczenia.
W okolicach Munster zadomowiona czarno-biała odmiana długowłosego wyżła została w 1908 r. wyłączona z tej hodowli. Miłośnicy tego psa hodowali go nadal jako dużego miin-sterlandera.
Charakter: Łatwy do układania, przywiązany do właściciela, inteligentny i czujny pies myśliwski, wybitny do pracy na tropie i w wodzie. Wystawiania musi się nauczyć. Utrzymanie: Pies myśliwski, który może być jednocześnie miłym psem rodzinnym, jednak powinien przebywać tylko tam, gdzie może polować. Systematyczne szczotkowanie sierści jest niezbędne. Od pewnego czasu rasa ta stała się modna.

Owczarki belgijskie

Owczarki belgijskie są doskonałymi psami rodzinnymi, przyjacielskimi w kontaktach z dziećmi i niestrudzonymi towarzyszami w spędzaniu wolnego czasu. Inteligentne, chętne do pracy i łatwe do układania, nadają się do różnorodnej działalności sportowej. Malinois wyróżnia się w sporcie jako pies obronny, co także odpowiada groenendalowi; ten ostatni jest jednak częściej ratownikiem. Raczej wrażliwy tervueren znajduje swoje miejsce jako pies rodzinny. Laekenois jest na pewno nie mniej uzdolniony, ale rzedziej hodowany. Pełne temperamentu owczarki belgijskie potrzebują ruchu i zajęcia.
Są czujne, nieagresywne, ale w groźnych sytuacjach gotowe do obrony. Wszystkie są łatwe do pielęgnacji; długowłose potrzebują oczywiście trochę więcej zachodu niż krótkowłose i szorstkowłose. Owczarki belgijskie są bliskimi kuzynami owczarków niemieckich. Sylwetkę mają nieco bardziej zbliżoną do kwadratu. Szczenięta należy kupować tylko u znanych hodowców, aby mieć pewność, że są wolne od wad genetycznych lub wad charakteru.Wszystkie cztery odmiany są dobrymi psami dla początkujących hodowców.

Collie

Collie – wysokość – 61 cm, masa ciała – 30 kg, umaszczenie śniade (zdjęcie), trójbarwne (tricolor), niebieskie marmurkowe. Pochodzenie: Przybył ze stadami owiec z północnej Anglii do Szkocji, gdzie jego pracą zachwyciła się królowa Wiktora i sama zaczęła go hodować. Od tego czasu collie stał się rasą hodowaną na wystawy. Collie krótkowłosy pozostał psem pracującym i nigdy nie był tak popularny, jak jego krewniak długowłosy. Charakter: Wesoły, do późnego wieku dokazujący, przywiązany do właściciela, pojętny, nie włóczęga. Niezawodny w kontaktach z dziećmi, czujny, czasami wybitny popęd do obrony. Ten pies stróżujący nadaje się bardzo dobrze do wszelkiej działalności sportowej. Utrzymanie: Łatwy do układania dla początkujących hodowców. Potrzebuje kontaktu z domownikami, zajęcia i ruchu. Wskazane jest systematyczne szczotkowanie, poza tym pielęgnacja sierści mało pracochłonna.

Labrador retriever

Labrador retriever – wysokość – 62 cm, masa ciała – 31 kg, umaszczenie czarne, brązowe, żółte.Pochodzenie: Przybył on z południa Nowej Fundlandii do Anglii na początku XIX wieku razem z rybakami. Wtedy rozpoczęto jego hodowlę jako psa-specjalisty do aportowania ptactwa wodnego. Używany wszechstronnie: jako pies przewodnik niewidomych, pies szukający narkotyków, pies ratownik itp.; także może być szkolony do polowań. W krajach anglosaskich należy do najbardziej ulubionych ras psów.
Charakter: Wesoły, przywiązany do właściciela pieszczoch; skłonność do kłusowania i włóczęgostwa. Czujny, ale nie agresywny; nie jest psem obronnym. Niezawodny w kontaktach z dziećmi.Ten pies myśliwski jest dobrym pływakiem i aporterem. Utrzymanie: Idealny dla początkujących hodowców, ponieważ jest nie-kłopotliwy przy układaniu i pielęgnacji. Potrzebny jest mu kontakt z domownikami i zajęcie.